जनमोर्चा नेपाल अथवा संयुक्त जनमोर्चा नेपाल (संजमो नेपाल) वि स २०४७ मा बाबुराम भट्टराईको संयोजकत्वमा निर्माण भएको थियो। यसले वि स २०४८ को संसदीय निर्वाचनमा भाग लिने निधो गरेपछि संजमो नेपाल, बाबुराम भट्टराईकै शब्दमा, निर्वाचनले 'संसदीय प्रणालीमा रहेका त्रुटिहरू उजागर गर्दछु' भन्दै भूमिगत एकता केन्द्रबाट विभाजित भयो। संयुक्त जनमोर्चा नेपालले अर्ध-भूमिगत क्रान्तिकारी पार्टीको राजनीतिक मोर्चाका रूपमा काम गरिरह्यो र वि स २०४८ को निर्वाचनमा नौ सिटमा विजय हासिल गर्‍यो। वि स २०५१ मा भट्टराईले पार्टी छोडे र एकता केन्द्रको प्रचण्ड समूहसँग मिल्न पुगे।

यो पार्टी मार्क्सवाद, लेनिनवाद र माओवादप्रति आस्थावान् छ र औद्योगिक श्रमिक शक्तिमा यसको आधारभूमि रहेको छ।

अमिक शेरचन यस पार्टीका अध्यक्ष हुन्स पार्टीमा पाँच वटा उपाध्यक्षहरू, एक महासचिव, दुई सचिवहरू, एक कोषाध्यक्ष र ४८ सदस्यीय केन्द्रीय समिति छ।

यस पार्टीले सबै संसदीय निर्वाचनहरूमा भाग लिएको छ, वि स २०४८ मा नौ सिट र वि स २०५६ मा एक सिट जितेको छ। संविधानसभा निर्वाचनमा यस पार्टीले सात सिट जितेको छ।